YENİ Parti Samsun İl Başkanı Mehmet Özdağ, TÜİK’in açıkladığı çeyrek büyüme verilerini değerlendirdi.
“Asıl üzerinde durulması gereken husus rakamdan ziyade arka planda işleyen mekanizmadır” diyen Özdağ “Yani büyümenin hangi dinamiklerle sağlandığı, bu pastadan kimin ne kadar pay aldığı ve daha da önemlisi, bu sürecin hangi kesimlerin sırtına yeni yükler bindirdiğidir.
Harcama yönlü bileşenler incelendiğinde, hanehalkı nihai tüketiminin 2026’nın ikinci çeyreğinde reel olarak yüzde 3,5 arttığı görülüyor; yani tüketimdeki artış genel büyüme oranını aşmış durumda.
Bu tablo ilk bakışta, büyümenin tabana yayıldığı ve halkın refahtan doğrudan pay aldığı izlenimini yaratabilir.
Oysa madalyonun diğer yüzü oldukça farklı dinamiklere işaret ediyor.
Yılın ilk yarısında asgari ücretlinin enflasyon karşısındaki reel kaybının 5 bin 576 lira olduğu hesap ediliyor” ifadelerini kullandı.
Bu yapay büyümenin borçlanmadan kaynaklandığını söyleyen Özdağ, “Hanehalkı borçluluğunun ulaştığı rekor seviyeler aynı zamanda ekonominin nasıl ‘büyütüldüğünü’ de gözler önüne seriyor.
Zira karşımızda katma değerli üretimle, sanayi yatırımlarıyla veya verimlilik artışıyla ivme kazanan bir ekonomi yok.
Aksine; çarkların, geleceği ipotek altına alan tüketici kredileri, kabaran kredi kartı ekstreleri ve kredili mevduat hesaplarıyla döndürüldüğü kırılgan bir model var.
Kısacası AKP, yarının gelirini bugünden harcatıp tüketimi körükleyerek kâğıt üzerinde bir büyüme üretiyor” dedi.
‘SAYAÇLAR KİMİN BEDEL ÖDEDİĞİNİ GÖSTERECEK’
“Bir yanda manşetlere taşınan ‘ekonomi büyüyor’ söylemi eşliğinde kamusal destekler adım adım tasfiye ediliyor; diğer yanda özelleştirilmiş dağıtım şirketlerinin kâr marjları ve yatırım geri dönüşleri mevzuat zırhıyla teminat altına alınıyor.
Şirketler için pazar riskini sıfırlayan ‘devlet garantili getiri’ modeli işletilirken kur riskinden finansman maliyetine, şebeke yatırımından işletme giderlerine kadar tüm fatura doğrudan yurttaşın sırtına yükleniyor.
Şirketlerin yatırım riskini almadığı, maliyet artışlarının anında tarifeye yansıtıldığı bu model, klasik bir kamu hizmeti değil, kusursuz kurgulanmış bir sermaye aktarımıdır.
Milyonlarca emekçinin reel geliri erirken dağıtım tekellerinin kârı teminat altına alınıyorsa ortada toplumsal bir kalkınma değil; kârın özelleştirilip maliyetin kamulaştırıldığı bir bilanço büyümesi vardır.
Kara kış yaklaşırken sayaçlara yansıyacak tarifeler, kimin büyüdüğünü ve kimin bedel ödediğini hepimize bir kez daha gösterecektir.
Büyüyen ekonomi değil, ödenemeyen borçlar ve bir avuç şirketin garantili bilançolarıdır.”